Skip to content

Nieinwazyjne wykrywanie klinicznie okultystycznych przerzutów do węzłów chłonnych w raku prostaty ad 5

3 miesiące ago

243 words

W węzłach chłonnych zawierających przerzuty wystąpił ograniczony spadek natężenia sygnału lub dyskretnych defektów ogniskowych w obrębie węzła w wyniku zastąpienia architektury węzłowej osadem nowotworowym. W reprezentatywnym przykładzie pokazanym na Figurze 2G, Figurze 2H i Figurze 2I, MRI z limfotropowymi superparamagnetycznymi nanocząstkami ułatwił wykrycie 2-mm przerzutów w węzłach zaotrzewnowych. Figura 3A pokazuje trójwymiarowy rendering normalnych (zielonych) i przerzutowych (czerwonych) węzłów chłonnych nałożonych na mapy naczyniowe uzyskane z tej samej sekwencji obrazowania. W tym ujęciu można ustalić relacje poszczególnych węzłów z naczyniami naczyniowymi. Ten przykład ilustruje również, w jaki sposób łatwo złośliwe węzły biodrowe można odróżnić od sąsiednich łagodnych węzłów w MRI po podaniu limfotropowych nanocząstek superparamagnetycznych (Figura 3C), ale nie wcześniej (Figura 3B). Wrażliwość
Tabela 2. Tabela 2. Czułość, swoistość, dokładność oraz dodatnie i ujemne wartości predykcyjne MRI samego i MRI z limfotropowymi superparamagnetycznymi nanocząstkami. Tabela 2 podsumowuje analizę ilościową wszystkich pacjentów na podstawie obiektywnych zmian intensywności sygnału MRI. Na MRI z limfotropowymi superparamagnetycznymi nanocząstkami stosunek sygnału do szumu normalnych węzłów zmniejszył się ze średniej (. SD) 192 . 24 do 69,7 . 16 na sekwencjach ważonych T2, a spadek był jednorodny w obrębie węzłów chłonnych. Obiektywne objawy, takie jak ograniczony spadek intensywności sygnału (P <0,001), obecność ognisk hiperintensywnych w obrębie węzłów (P <0,001) lub cętkowany wygląd na obrazach echa gradientowego (P <0,001) były wysoce specyficzne dla przerzutów węzłowych . W analizie pacjent-pacjent (tabela 2), MRI z limfotropowymi superparamagnetycznymi nanocząstkami poprawnie zidentyfikowało wszystkich pacjentów z przerzutami (czułość 100%). Wśród pacjentów bez przerzutów do węzłów chłonnych, MRI z limfotropowymi superparamagnetycznymi nanocząsteczkami dostarczyło prawidłowej diagnozy w 96 procentach. MRI z limfotropowymi superparamagnetycznymi nanocząstkami był także dokładniejszy niż konwencjonalne MRI w odniesieniu do opublikowanych i zatwierdzonych nomogramów do przewidywania przerzutów do węzłów chłonnych.27,28 W grupie niskiego ryzyka u 12 pacjentów miało przerzuty do węzłów (prawdziwa częstość, 8 procent; szacowane ryzyko, mniej niż 4 procent). W grupie pośredniego ryzyka 15 z 48 pacjentów miało przerzuty do węzłów chłonnych (prawdziwa częstość występowania, 31%, szacowane ryzyko, 18%), aw grupie wysokiego ryzyka 17 z 20 pacjentów miało przerzuty (prawdziwa częstość, 85%).
W ujęciu węzeł po węźle ogólna czułość MRI z limfotropowymi nanocząstkami superparamagnetycznymi wynosiła 90,5% i była znacznie wyższa (P <0,001) niż w przypadku konwencjonalnej MRI (czułość, 35,4%). Podobnie, podawanie limfotropowych nanocząstek superparamagnetycznych poprawiło swoistość diagnostyczną z 90,4 procent do 97,8 procent. W przypadku węzłów chłonnych o średnicy od 5 do 10 mm na osi krótkiej, które byłyby normalne w konwencjonalnym badaniu MRI, czułość MRI z limfotropowymi nanocząstkami superparamagnetycznymi wynosiła 96,4%. U wszystkich dziewięciu pacjentów, u których ta ostatnia metoda sugerowała obecność przerzutów w węzłach chłonnych nieklimatycznie uznanych za kandydatów do resekcji i którzy przeszli bardziej rozległe badania, przerzuty potwierdzono histologicznie w odległych miejscach [podobne: dzienniczek samokontroli cukrzyka, psycholog warszawa cena, dermapen przeciwwskazania ] [więcej w: karolina kozela, centrum damiana foksal, medycyna rodzinna myśliborska ]

0 thoughts on “Nieinwazyjne wykrywanie klinicznie okultystycznych przerzutów do węzłów chłonnych w raku prostaty ad 5”