Skip to content

Ambulatoryjny doustny prednizon po awaryjnym leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad 5

3 miesiące ago

528 words

FEV1 pacjentów z grupy prednizonowej zwiększyło się średnio o 34 . 42% w stosunku do wartości wyjściowej (bezwzględny wzrost, 0,30 litra) w porównaniu ze średnim wzrostem o 15 . 31% w stosunku do wartości wyjściowej (bezwzględny wzrost, 0,16 grupa placebo (P = 0,007). Pomimo poprawy w zakresie duszności całkowity wynik Kwestionariusza Chronic Respiratory Disease Index nie poprawił się w większym stopniu w grupie prednizonowej niż w grupie placebo. Średnia poprawa na pytanie wyniosła 1,42 . 1,43 jednostki w grupie prednizonu, w porównaniu z 1,04 . 1,47 w grupie placebo (P = 0,14). W ciągu 30 dni obserwacji zmarło dwóch pacjentów z grupy prednizon i jeden z grupy placebo. Jedną śmierć w każdej grupie przypisano nawrotowi POChP, a jeden pacjent z grupy prednizon hospitalizowano z napadami padaczkowymi (nieprzypisanymi do kortykosteroidów), a następnie zmarł w wyniku zawału mięśnia sercowego. Nie było istotnych różnic w częstości hospitalizacji. Dwadzieścia trzy procent pacjentów w grupie placebo wymagało hospitalizacji z dowolnej przyczyny w ciągu 30 dni, w porównaniu z 14 procentami pacjentów z grupy prednizon (P = 0,18). Dwadzieścia jeden procent pacjentów w grupie placebo wymagało hospitalizacji w ciągu 30 dni w przypadku POChP, w porównaniu z 11 procentami pacjentów z grupy prednizon (p = 0,11).
Poważne działania niepożądane wymagające hospitalizacji z przyczyn innych niż POChP wystąpiły u dwóch pacjentów z grupy prednizon i jednego pacjenta z grupy placebo (ryc. 1). Pacjenci z grupy prednizonowej częściej niż osoby z grupy placebo zgłaszali wzrost apetytu (46 procent vs. 22 procent, p = 0,003) i przyrost masy ciała (13 procent w stosunku do procent, p = 0,01). Bezsenność była bardziej rozpowszechniona w grupie prednizonowej niż w grupie placebo (48 procent vs. 21 procent, P = 0,001), a wystąpił nieistotny trend w kierunku większej częstości występowania depresji (19 procent w porównaniu z 10 procentami, P = 0,14). i niepokój (27 procent vs. 19 procent, P = 0,28) w grupie prednizonu. Dwóch pacjentów z cukrzycą w każdej grupie zgłaszało hiperglikemię, ale stężenia glukozy w surowicy nie były mierzone jako część protokołu badania; dlatego nie jest znana częstość występowania niezgłoszonej hiperglikemii.
Analiza zgodności i podgrup
Zgodnie z protokołem, przeprowadziliśmy analizy podgrup dla następujących zmiennych: FEV1, palenie tytoniu i stosowanie wziewnych kortykosteroidów. Pacjenci przyjmujący wziewne kortykosteroidy częściej reagowali na leczenie prednizonem niż ci, którzy nie otrzymywali wziewnych kortykosteroidów (względne ryzyko 30-dniowego nawrotu w podgrupie przyjmującej wziewne kortykosteroidy, 0,44; przedział ufności 95%, 0,22 do 0,86 ). Stan palenia tytoniu i FEV1 w dniu prezentacji nie wpływał na odpowiedź na prednizon.
Pięciu pacjentów w grupie placebo i jedna w grupie prednizonowej miało FEV1, która przekraczała 80 procent przewidywanej wartości, po powrocie do badania funkcji płucnej 30 dni po przyjęciu do badania. Na podstawie liczby zwróconych kapsułek badawczych wskaźnik zgodności wynosił 92 procent w grupie placebo i 96 procent w grupie prednizonu.
Dyskusja
Nasze wyniki wskazują, że prednizon zmniejsza ryzyko nawrotu choroby przez co najmniej 30 dni po przedstawieniu go na oddziale ratunkowym w celu zaostrzenia POChP
[przypisy: dermapen przeciwwskazania, pediatra na telefon białystok, leczenie kanałowe pod mikroskopem kraków ]
[więcej w: rdw cv morfologia, choroba taya sachsa, leki histaminowe ]

0 thoughts on “Ambulatoryjny doustny prednizon po awaryjnym leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad 5”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: oprogramowanie stomatologiczne[…]